Distillery District, Toronto: kasseien, cocktails en Victoriaans baksteen

Het eerste wat opvalt is hoe stil de baksteen het licht vasthoudt. Op Trinity Street worden de oude pakhuismuren warm voor zonsondergang, en de kasseien lijken elke voetstap te vangen. Een paar minuten later besef je dat dit hele hoekje van Toronto is ingericht om wandelen het hoofdonderdeel te maken: geen trams, geen bestelwagens, geen ongeduldig verkeerslawaai dat de sfeer doorbreekt. Gewoon tien beloopbare blokken Victoriaanse industrie veranderd in een plek voor koffie, galeries, diner en het soort langzaam ronddwalen dat een stad weer leesbaar maakt.

Waar het Distillery District bekend om staat

Het Distillery District is Toronto's meest complete kleine tijdcapsule, en het verdient die reputatie zonder er al te hard zijn best voor te doen. De basis is het punt. Tussen de jaren 1830 en 1890 groeide Gooderham & Worts van een enkele windmolen aan de rand van Toronto Bay uit tot de grootste distilleerderij van het Britse Rijk, en op zijn hoogtepunt produceerde het meer dan twee miljoen gallon whisky per jaar. Die geschiedenis is nog steeds in de plek geschreven in de oude baksteen, de smalle straatjes, de tankhuizen en de pakhuizen langs Trinity Street, Tank House Lane en Gristmill Lane. Toen de distilleerderij in 1990 sloot, stonden de gebouwen leeg en dienden ze jarenlang als filmsets voordat Cityscape de site in 2001 kocht en in 2003 heropende als een autovrij kunst- en cultuurkwartier.

Die restauratie gaf Toronto iets zeldzaams: een buurt die je in lagen kunt lezen. Het is deels openluchtmuseum, deels galeriedistrict, deels restaurantrij, en het voelt nog steeds menselijk van schaal aan: je steekt het in ongeveer tien minuten over en besluit dan het hele ding langzamer opnieuw te doen. Het publiek verandert met het uur. Overdag zijn het stelletjes met flat whites, bezoekers die op zoek zijn naar de juiste foto van de baksteen, en galeriebezoekers die tussen openingen door drijven. 's Avonds vullen de patio's zich, gaan de sprookjeslichten aan en begint het district te voelen als een set die heeft onthouden hoe het een echte plek moet zijn.

De meest gefotografeerde hoek is waarschijnlijk het LOVE-beeld op Gristmill Lane, een van Matthew Rosenblatt's oplichtende LOVE / PEACE-installaties. Stellen hebben duizenden gegraveerde hangsloten op het lagere hek achtergelaten, wat precies het soort detail is dat dit district even romantisch als zelfbewust maakt.

Kom in december en het hele kwartier verandert opnieuw. Het Distillery Winter Village neemt de straatjes over en verandert het district in Toronto's kenmerkende feestelijke scène, met lichten, een torenhoge boom en genoeg seizoensdrukte om zelfs de kasseien theatraal te laten voelen. Het is mooi, ja, maar het is ook druk op de manier waarop goede kerstmarkten druk zijn: met doel, met camerablitsen, met mensen die weten dat ze in de mooiste winterkamer van de stad staan.

Waar te eten & drinken

Het Distillery District is klein, maar het eet alsof het iets te bewijzen heeft. Voor zo'n compacte buurt is het aanbod ongewoon genereus, en de beste maaltijden hier zijn meestal verbonden aan zalen die de setting begrijpen. Bij Madrina Bar y Tapas op 2 Trinity Street leunt chef Ramon Simarro op Barcelona-classics en moderne kleine gerechten in een door Michelin Guide vermelde Catalaanse tapaszaal die gepolijst aanvoelt zonder stijf te worden. De ham-carving-station is het soort detail dat je laat vertragen en nog een glas bestelt, en de Spaanse wijnkaart en serieuze gin-tonics maken het een plek om je te vestigen in plaats van door te haasten.

Als je het district op vol volume wilt, is El Catrin Destileria de voor de hand liggende keuze. Aan Tank House Lane heeft het het soort patio dat mensen op straat doet stoppen: 5.000 vierkante voet kanariegele tafels rond een vuurplaats, met een vloer-tot-plafond blacklight-muur van de Mexicaanse straatkunstenaar Oscar Flores die de ruimte verankert. Het menu is tapas-stijl Mexicaans, maar de hoofdattractie is de bar, waar Canada's grootste tequila-en-mezcal-lijst meer dan 120 labels telt. Het is het soort plek waar diner gemakkelijk de avond kan worden.

Cluny Bistro & Boulangerie, aan 35 Tank House Lane, brengt een andere energie – meer gepolijst, meer Parijs, en misschien de zaal die ik zou kiezen als het weer omslaat en je je weggestopt wilt voelen. De mozaïektegels, vintage vondsten, eigen bakkerij en wijnkaart met ongeveer 200 flessen geven het dat gemakkelijke vertrouwen dat sommige restaurants nooit helemaal bereiken. Een paar deuren verderop is Pure Spirits Oyster House & Grill aan 17 Tank House Lane het visanker, dat dagelijks oesters invliegt en een punt maakt van dinsdag met oesters voor 2 dollar. Dat alleen al is reden genoeg om het in je achterzak te houden.

Voor iets informelers, Boku Japanese Eats + Drinks doet sushi en Japanse kleine gerechten zonder poespas, terwijl Eataly een foodhal-tegenpunt toevoegt aan het ene uiteinde van het district. En als jouw versie van lunch meer koffie en suiker dan een volledige maaltijd is, dan heeft het district wat je nodig hebt. Balzac's Coffee Roasters zit in het gerestaureerde pompstation uit 1895 aan 1 Trinity Street, een tweelaags Parijse café dat voelt alsof het er altijd al was. SOMA Chocolatemaker aan Tank House Lane is waar je naartoe gaat voor bean-to-bar chocolade en Mayaanse warme chocolademelk, precies het soort koude-weer-omweg die deze buurt goed doet.

Uitgaan

Nachtleven hier draait niet om volume; het gaat om gloed. Er zijn geen grote clubs, geen late-night spreiding, geen gevoel dat het district probeert het centrum te overstemmen. De autovrije straatjes houden alles relatief rustig, zelfs op het drukste patiouur, en de drinkcultuur is nauw verbonden met de plekken die ter plekke dingen maken.

Bij Spirit of York Distillery op Trinity Street is het idee eenvoudig en aantrekkelijk: gin, wodka en whisky ter plaatse gemaakt, vervolgens geschonken in een echte cocktailbar met proefflights, Negroni's, Old Fashioneds en boekbare "Maak je eigen gin"-sessies. Het is een van die plekken die je een beter gevoel geven over het bestellen van een tweede ronde, omdat het hele punt ambacht en proces is, niet alleen de finish.

Mill Street Brew Pub doet iets soortgelijks voor bier. Het schenkt van de ter plaatse Mill Street Brewery in een grote bierhal en voegt brouwerijrondleidingen toe voor iedereen die wil zien waar de pinten vandaan komen. De zaal past perfect bij de stemming van het district: levendig, maar niet chaotisch; sociaal, maar niet lawaaierig om het lawaai.

Buiten die specifieke drinkgelegenheden doen de patio's veel werk. El Catrin's terras met vuurplaats heeft na zonsondergang de aantrekkingskracht om mensen lang na het diner buiten te houden, en Madrina's Spaanse bar doet hetzelfde in een stillere toonsoort. Cluny is een goede nightcap-zaal, Pure Spirits is een betrouwbare stop voor vis en een glas wijn, en in december wordt het hele district zijn eigen nachtattractie. Tijdens het Winter Village zijn de straatjes versierd met lichten en doen de kraampjes met glühwein en gekruide cider goede zaken, hoewel de avonden van vrijdag tot zondag na 16.00 uur betaald zijn en de drukte serieus kan zijn.

Dingen om te doen en wat te zien

Behandel de wijk als een openluchtgalerie voordat je het als een bestemming voor iets anders beschouwt. Zo heeft het meeste zin. Er zijn meer dan twintig galeries en designstudio's verscholen in het oude industriële stratenplan, en de openbare kunst is geen extraatje; het maakt deel uit van het dagelijkse ritme van de plek. Corkin Gallery, Tank House Lane 7, is de zwaargewicht, met hedendaags en historisch werk op het gebied van schilderkunst, beeldhouwkunst en fotografie. Opgericht in 1979, geeft het de wijk een echte kunstwereldanker in plaats van alleen een decoratieve. Arta Gallery, sinds 2003 geopend, wisselt tentoonstellingen af van Canadese en internationale kunstenaars en fungeert tevens als evenementenruimte, wat ervoor zorgt dat de scene niet vastroest.

Dan is er het praktische plezier van simpelweg de steegjes volgen en kijken wat je aandacht trekt. De architectuur is de attractie, maar het voelt nooit steriel aan. Je kunt op één plek staan en de baksteen, de ramen, de oude industriële verhoudingen en de kleine menselijke onderbrekingen in je opnemen — een stel dat pauzeert voor een foto, een galerijdeur die opengaat, iemand die een koffie van Balzac's draagt. Dat is de echte truc hier: de wijk slaagt erin zowel gecureerd als bewoond te zijn.

Voor voorstellingen is het Young Centre for the Performing Arts, Tank House Lane 50, gebouwd in twee 19e-eeuwse tankhuizen en dient het als thuisbasis voor het Soulpepper Theatre Company en de theaterschool van George Brown College. Het geeft de wijk een culturele ruggengraat verder dan de galeries en restaurants, met een volledig seizoen van toneelstukken en concerten waardoor de buurt levendig aanvoelt nadat de winkels sluiten.

Geschiedenisliefhebbers moeten ook onthouden dat dit een National Historic Site of Canada is, en dat de lange jaren na 1990 — toen de gebouwen leeg stonden — deel uitmaken van waarom de wijk als een coherent geheel overleefde. Die lege jaren maakten het ook een natuurlijk decor voor films als Chicago en X-Men, wat verklaart waarom de plek filmisch kan aanvoelen, zelfs als er helemaal niets gebeurt.

Winkelen

Het winkelen werkt hier omdat de ontwikkelaars een beslissing namen die nog steeds de sfeer bepaalt: geen ketens. Dat betekent dat de detailhandel grotendeels onafhankelijk is, en dat is te zien in de mix. Je komt hier niet voor een winkelcentrum; je komt hier om designstudio's, juweliers, ambachtelijke chocoladecounter, huishoudelijke artikelen en boetiekjes te bekijken, verscholen in de oude pakhuis begane gronden langs Trinity Street en Tank House Lane. Het is het soort wijk waar een snelle boodschap een halfuur durende omweg wordt omdat de etalages blijven aanbieden wat je nog niet wist dat je wilde.

Het beste winkelritme is ongedwongen. De meeste winkelruimtes gaan rond 10 uur open, wat prima past bij het tempo van de buurt. Begin bij SOMA Chocolatemaker voor single-origin repen, dwaal naar de Spirit of York winkel voor cadeauwaardige flessen, en laat de galeries en designstukken de gaten vullen. In de late herfst en december voegt het Distillery Winter Village houten verkopershuisjes toe die makers, seizoensgebonden eten en geschenken in de steegjes brengen naast de vaste winkels, waardoor de hele wijk nog meer aanvoelt als een markt gebouwd in een historisch decor.

Overnachten in het Distillery District

Er zijn geen hotels binnen het voetgangersdistrict zelf, wat zowel deel uitmaakt van de charme als het belangrijkste is om te weten voordat je een verblijf in de buurt plant. De praktische zet is om net buiten te verblijven en naar binnen te lopen. Direct ten westen liggen Corktown en het boetiekgedeelte van St. Lawrence/Old Town, waar je binnen vijf tot tien minuten wandelen van de poorten bent, en je blijft ook dicht bij St. Lawrence Market. Als je meer hotelkeuze en beter openbaar vervoer wilt, liggen het Financial District en het stadscentrum op ongeveer 30 tot 40 minuten lopen of een korte tramrit, en neigen ze naar zaken- en luxe accommodaties.

Voor stellen is Old Town of Corktown het meest logisch omdat ze de kasseien op de stoep houden zonder je te dwingen tot een openbaarvervoersroutine. Als je uitgaansleven, grotere hotelvoorzieningen of een directere verbinding met Union Station wilt, is het centrum een betere uitvalsbasis en wordt het Distillery een avondje uit in plaats van een buurt waar je slaapt.

Rondreizen

Het makkelijke antwoord is: te voet. Het district is volledig voetgangersgebied, en zodra je aankomt, blijf je de hele tijd te voet. Dat is hier geen beperking; het is het hele punt. Je kunt het district van begin tot eind oversteken in ongeveer tien minuten, maar je zult waarschijnlijk langer doen omdat de steegjes je steeds vragen te stoppen.

Hier komen is het eenvoudigst met de tram. Neem de 504 King naar Parliament Street en loop dan een paar straten zuidwaarts voorbij Mill Street naar de hoofdingangen. Vanaf Union Station kun je ook de 504 King oostwaarts nemen of de 121 bus richting Cherry Street. Als je liever loopt, is het een aangename 2 km route vanuit het stadscentrum, ongeveer 30 tot 40 minuten, en de mooiste versie loopt oostwaarts van St. Lawrence Market langs The Esplanade, één straat ten zuiden van Front Street.

Er is geen metrostation voor de deur, dus tram of lopen is meestal beter dan de metro voor de meeste bezoekers. In december, wanneer het Winter Village draait en het parkeren snel vol raakt, is openbaar vervoer de verstandige keuze. Het district is veilig, goed bezocht en kindvriendelijk overdag en 's avonds, hoewel het gebruikelijke grootstedelijke bewustzijn geldt op de stillere omliggende straten na zonsondergang. Voor een zo sfeervolle plek is het beste advies simpel: kom met tijd over, en laat de baksteen de rest doen.